STYL I UBIÓR

Porównanie „stylu” do „ubioru” jest w wywodzie Mickie­wicza i wyjątkowe, i efektowne. „Wieki średnie, nie tak gu­stowne, uderzały przecież swoim charakterystycznym ubiorem. Wielkie płaszcze góralów szkockich, stalowa odzież rycerska, pióra i barwy familijne ze znakiem krzyża albo wstęgą od­różniają bohatyra czasów krucjaty. W stylu poetyckim roman­tycznym równie panuje śmiałość, w składniach mniej giętkich, obok prostoty jakiś hart i tęgość, w wyrażeniach blask i czę­stokroć nastrzępienie” (V, 195—196). Trudno ukryć, że „szata grecka” — „draperia grecka” mimo wszystko mniej się jednak poecie podobała niż ubiory średniowiecza. Decydowała ma- lowniczość, śmiałość, nieregularność, rozmaitość. Odróżnienie „gustowności” od „charakterystyczności” to znamienny rys poetycki kolorytu lokalnego w romantyzmie. Tym sposobem Mickiewicz całkowicie się zdradza jako romantyk; zobaczymy wkrótce, do jakich uniwersalnych rozmiarów urasta ta zasada w słynnej Przedmowie Hugo do Cromwella z 1827 roku.

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Witam! Jestem Księgowym z wieloletnim doświadczeniem, pisanie tego bloga to moja odskocznia od pracy. Zamieszczam tutaj informacje o biznesie i finansach, mam nadzieję, że moje artykuły przypadną Ci do gustu i będziesz stałym bywalcem na moim blogu.
You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.