ROMANTYZM ŚREDNIOWIECZNY

Antynomia ta, dość upowszechniona w epoce, kon­trastowała materialność, plastyczność, przedmiotowość klasy­cyzmu i eteryczność , nadzmysłową cudowność romantyzmu. Jeden wytwarzał wręcz „przedmioty”, drugi zaś, obracając się stale na granicy dwóch rzeczywistości, czynił do realnych „przedmiotów” zaledwie symboliczną aluzję. W końcu ukry­wało się tu stare przeciwstawienie „ciała” i „ducha”. Jest oczy­wiste, że duch chrześcijański nie mógł się pomieścić w ciele starożytności i musiał sobie wypracować nową formę, właś­nie — romantyczność, posługującą się symbolicznością jako obrazem ducha.„Romantyzm średniowieczny” zwracał się przeciw cielesno­ści starożytności i jej naśladowców, „romantyzm nowoczesny” miał podobnie zmaterializowanego antagonistę. Wystarczy przeczytać, jak Libelt tłumaczy odbudowanie „nowszej roman­tyki” z „zagrzebanych skarbów średniowiecznych”: „Ogniste dusze Wiktora Hugo we Francji, a Tiecka w Niem­czech, rozpłomieniły się blaskiem owych wieków, tak gorą­cych wiarą, tak lśniących przyborem, tak potężnych duchem. Czasy, w których tylko słychać turkot machin i czuć swąd węgla kamiennego, ujrzały dawno minione obrazy rycerskiej miłości, klasztornego mistycyzmu, postacie z odwalonych gro­bowców, kryjących i wielkie cnoty, i wielkie zbrodnie — obrzasknięte pomrocznym światłem, co z różnobarwnych szyb ściele się po głuchych obszarach tumu gotyckiego”

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Witam! Jestem Księgowym z wieloletnim doświadczeniem, pisanie tego bloga to moja odskocznia od pracy. Zamieszczam tutaj informacje o biznesie i finansach, mam nadzieję, że moje artykuły przypadną Ci do gustu i będziesz stałym bywalcem na moim blogu.
You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.