RELIGIJNOŚĆ

Religijność spirytualistyczną Hugo uważa za najbardziej zgodną z duchem romantyzmu, ukazuje ona człowiekowi, że „jest dwoisty jak jego los, że ma w sobie istotę zwierzęcą i rozumną, duszę i ciało” (266). Ujawnia byt ludzki jako roz­darty, sprzeczny, konkretny w swej duchowości i równie kon­kretny w swej cielesności. Tą drogą Hugo doszedł do apologii połączenia groteski ze wzniosłością jako najwyższej esencji naturalności. Estetyka groteski u Hugo wywodziła się z chrze­ścijaństwa i jego pojęcia prawdy. Tylko duch chcześcijańskiej melancholii może wchłonąć jednocześnie śmiech i grozę; tylko poezja nowoczesna natchniona chrześcijańską prawdą może wyczuć, że „nie wszystko w stworzeniu jest po ludzku p i ę k- n e, że brzydota istnieje obok piękna, to, co szkaradne, przy tym, co miłe dla oka; że groteska jest drugą stroną wzniosło­ści, a zło jawi się wraz z dobrem, mrok ze światłem” (269). Na rozmaite sposoby Hugo w Przedmowie wielokrotnie po­wtarzał te spostrzeżenia uznając je najwyraźniej za jedno z największych swoich odkryć. Niewątpliwie tak było. Hu- goliańska teoria i praktyka groteski to znamię dojrzałego ro­mantyzmu; u nas Słowacki w przedmistycznym okresie twór­czości doszedł do zupełnie oryginalnej formuły groteski, iro­nii i ironii tragicznej (por. rozdział „«Nieprzewidziane owoce» ironii tragicznej” w zamieszczonym w niniejszej książce stu­dium pt. „Tak będzie pisała kiedyś Polska”). W tych działa­niach Hugo i Słowackiego można dopatrzeć się odmiennego pojmowania romantycznej prawdy, odległego np. od interpre­tacji mesjanistycznych.

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Witam! Jestem Księgowym z wieloletnim doświadczeniem, pisanie tego bloga to moja odskocznia od pracy. Zamieszczam tutaj informacje o biznesie i finansach, mam nadzieję, że moje artykuły przypadną Ci do gustu i będziesz stałym bywalcem na moim blogu.
You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.