POEZJA ROMANTYCZNA

Poezja romantyczna — utrzymywał — ma prawo do istnienia, podobnie jak „klasyczna” czy nawet „francuska”, ponieważ ma swój początek i swoją historię, stosowną do historii ludów i narodów, które ją uprawiały. Możliwość ujawnienia początków miała całkowicie legitymować pełnoprawność współczesnych dążeń literackich. Ci, którzy mogli opowiedzieć swój początek czy raczej mit po­czątku, zasiadali w królestwie literatury na tych samych pra­wach co inni. Otóż ów początek spoczywał w średniowieczu. Średniowiecz­na geneza poezji romantycznej nie podlegała żadnym wątpli­wościom. Idąc za teoretykami i historykami niemieckimi Mic­kiewicz z pewnością siebie, maskującą jednak pewne zdener­wowanie, zrekonstruował obraz genezy poezji romantycznej. Wprost nazywał tak poezję średniowieczną. W tej „księdze genezis” romantyzmu wystąpiły oczywiście ludy północne z ich żywą, ognistą imaginacją i poczwarnymi nieraz zmyśleniami, rycerze i gmin jako odbiorcy „romantycznej” pieśni heroicznej oraz poezja gminna z właściwymi jej gatunkami. Była to pew­na konsekwentna cało ść, która odżyła w nowszych czasach, bardziej sprzyjających rycerskim nastrojom  niż po­przednie epoki. Toteż Mickiewicz twardo odpierał zarzuty tych, a miał na myśli przede wszystkim Jana Śniadeckiego, którzy istotę poezji romantycznej usiłowali sprowadzić do „ła­mania prawideł i wprowadzania diabłów” (V, 201).

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Witam! Jestem Księgowym z wieloletnim doświadczeniem, pisanie tego bloga to moja odskocznia od pracy. Zamieszczam tutaj informacje o biznesie i finansach, mam nadzieję, że moje artykuły przypadną Ci do gustu i będziesz stałym bywalcem na moim blogu.
You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.