ODLEGŁE W CZASIE

Intencji przyświecającej jego rozprawce bynajmniej nie ukrywał. Ro­dowód odległy w czasie — zgodnie z myśleniem zarówno hi­storycznym, jak mitycznym — niezbicie utwierdzał w przeko­naniu o estetycznej prawomocności romantyzmu. „Z tych dzie­jów poezji […] widzieć można, iż rodzaj romantyczny nie jest zgoła nowym wymysłem, za jaki niektórzy chcą, go uważać, ale powstał, równie jak inne, ze szczególnego usposobienia ludów; że dzieł właściwie romantycznych, w całym znaczeniu tego wyrazu, szukać należy u poetów wieku średniego…” (V, 199). Oczywiście, zarysowany przez Mickiewicza obraz średnio­wiecza różnił się od utrwalonych przez oświeceniowych filo­zofów i estetyków przekonań o barbarzyństwie i dzikości wie­ków średnich. Autor rozprawki O poezji romantycznej nie pod­nosił wprost polemiki z tym osądem; zachowywał się raczej tak, jakby o nim nic nie wiedział — co zupełnie zrozumiałe, jeśli weźmiemy pod uwagę przede wszystkim taktykę swoistej godności historycznej, którą sobie obrał w celu wyrobienia genealogicznej legitymacji poezji romantycznej.

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Witam! Jestem Księgowym z wieloletnim doświadczeniem, pisanie tego bloga to moja odskocznia od pracy. Zamieszczam tutaj informacje o biznesie i finansach, mam nadzieję, że moje artykuły przypadną Ci do gustu i będziesz stałym bywalcem na moim blogu.
You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.