NAJWYŻSZA POCHWAŁA

Najwyż­sza pochwała zawierała się w przekonaniu, że poezja pierwotna jest „jak natura”, że ożywia ją duch natury. Od prawdy do sztuczności, od pierwotności do cywilizacji — tak można było­by określić dotychczasowy rozwój sztuki. Obecnie nadeszła pora powrotu do źródeł; uwielbiono wszystko, w czym tkwił pierwiastek natury. Szekspir został również zrehabilitowany jako „instrument natury” (Pope), „sługa natury” (Herder). Po­dobne rozumienie Szekspira wspomagało apologię „naturalno­ści” średniowiecza. Sądy zbliżone dość już się ugruntowały w estetyce polskiej od początku XIX wieku. Kazimierz Brodziński, który sam nie był romantykiem, ale przez niektórych romantyków obwołany został Janem Chrzcicielem nowej poezji polskiej, uwielbiał „prostą naturalność” autorów i dzieł zachwycających również j romantyków: Homera, „Homera północy” — Osjana, Szekspira, Eddy pieśni ludu i poezji średniowiecza. „Tak śpiewa, jak czuje , to była najwyższa pochwała twórców znanych z imie­nia oraz anonimowych. Osjan, „układając swoje poezje, nie myślał, według jakiego kodeksu krytycy o nich wyrok wyda­dzą. Szekspir nie miał dykcjonarza słów, które się w tragedii mieścić nie powinny; ale dykcjonarzem jego była natura, dzieje i serce ludzkie, które z wszystkimi wadami i pięknościami jak wierny i wielki malarz oddawał.”

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Witam! Jestem Księgowym z wieloletnim doświadczeniem, pisanie tego bloga to moja odskocznia od pracy. Zamieszczam tutaj informacje o biznesie i finansach, mam nadzieję, że moje artykuły przypadną Ci do gustu i będziesz stałym bywalcem na moim blogu.
You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.