JEDNOŚĆ STYLU

„Jedność stylu przenika średniowiecze. Zasada artystyczna rozlewa się jakby na całe życie. Ogarnia ona nie tylko sztukę, lecz i cały byt, odzież, wyroby rzemieślnicze, ideologię wraz z teologią, myśl politycz­ną, wyrażającą się w legendach i mitach historycznych. Życie w społeczeństwie średniowiecznym podporządkowane zostało jednolitemu stereotypowi artystycznemu.” Swoje istnienie średniowieczna jedność stylu zawdzięcza pewnej estetycznej nieelastyczności ludzi tego czasu — nie jest to pojęcie warto­ściujące, zastrzega Lichaczew. „Nieelastyczność estetyczna z jednej strony sprzyjała wprowadzeniu w życie jednolitej zasady stylistycznej, z drugiej zaś zamykała przed ludźmi swego czasu drogi ku opanowaniu i zrozumieniu innych sty­lów, innych kultur, a także indywidualnego pierwiastka w twórczości” (166).Widać więc, jak w rozmaitych językach i wobec różnych poziomów rzeczywistości średniowiecznej wypowiadana jest myśl podobna — o jedności średniowiecza i również o    cenie tej jedności. Z tego punktu widzenia możemy trak­tować średniowiecze jako coś skrajnie przeciwstawnego romantyzmowi, który głosił właśnie wielość, a nie jedność, indy­widualizm, wolność, swobodę wiary. Ale zarazem — powróćmy do naszego paradoksu -— nostalgia jedności stanowiła siłę na­pędową nie tylko romantycznego mediewizmu, ale i roman­tyzmu w ogóle, jest ona niezbędnym elementem jego struk­tury całościowej.

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Witam! Jestem Księgowym z wieloletnim doświadczeniem, pisanie tego bloga to moja odskocznia od pracy. Zamieszczam tutaj informacje o biznesie i finansach, mam nadzieję, że moje artykuły przypadną Ci do gustu i będziesz stałym bywalcem na moim blogu.
You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.