GENEZA KULTURALNEGO PLURALIZMU

Geneza kulturalnego pluralizmu romantycznego stawała się niejednokrotnie przedmiotem rozważań, także dlatego że jest to przecież bezpośrednio geneza pluralizmu współczesnego.  Byłby zatem romantyzm efektem, jak to nazywa Arnold Toynbee, „archaizmu” — jako zwrot do przeszłości, ale rów­nież i jeszcze szerzej — efektem zwrotu do tego, co inne, egzo­tyczne tak w czasie, jak przestrzeni. Tutaj również ukrywa­łaby się przyczyna takich górujących postaw romantyków, jak eskapizm i nostalgia, oraz ich kulturalnego transwestytyzmu, ich skłonności do masek, przebieranek, wcielania się w style życia rozmaitych epok, środowisk, osób. Poszukiwanie malow- niczości było, jak wiadomo, jedną z głównych cech romantycz­nych biografii i romantycznych dzieł. Philip Bagby traktuje romantyzm jako ruch przypisujący szczególną wartość temu wszystkiemu, co egzotyczne — i sądzi, że upodobanie w egzo­tyce „od zabaw pasterskich Marii Antoniny po współczesne filmy z życia na Marsie lub na Dzikim Zachodzie rozwija się i kwitnie wraz ze wzrostem miast, na który stanowi reakcję”.

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Witam! Jestem Księgowym z wieloletnim doświadczeniem, pisanie tego bloga to moja odskocznia od pracy. Zamieszczam tutaj informacje o biznesie i finansach, mam nadzieję, że moje artykuły przypadną Ci do gustu i będziesz stałym bywalcem na moim blogu.
You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.