DOMINACJA NAD ŚREDNIOWIECZEM

Teza o dominacji groteski nad średniowieczem każe też ina­czej oznaczać romantyczny początek nowożytności. „Z twór­czego związku groteski i wzniosłości rodzi się duch nowo­czesny, tak złożony, tak różnorodny w swoich formach, tak niewyczerpany w swoich tworach i tak bardzo przeciwstawny pod tym względem jednostajnej prostocie antycznego ducha” (270—271). Kontrastowe zestawienie ducha nowoczesnego i ducha an­tycznego ujawnia przede wszystkim w pierwszym różnorod­ność, a w drugim jednostajność, sprzeczną złożoność i mono­lityczną prostotę, krótko mówiąc — pluralizm i monizm. Od­chodząc od tak pojętego ducha antycznego, Hugo odcinał się jednocześnie od klasycyzmu. Groteska była dla niego dowo­dem antynomiczno-pluralistycznego charak­teru i chrześcijaństwa, i średniowiecza. Była to interpretacja niewątpliwie niezgodna z tym monistycznym wyobrażeniem, jakie średniowiecze miało o sobie samym i jakie najczęściej się w nim dostrzega. Zresztą i wielu romantyków uwielbiało śred­niowieczną jedność, o czym jeszcze będzie mowa. Hugo jed­nak reprezentował odmienną linię genealogicz­ną romantyzmu, również wywodzącą się ze średnio­wiecza, lecz inaczej pojmowanego.

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Witam! Jestem Księgowym z wieloletnim doświadczeniem, pisanie tego bloga to moja odskocznia od pracy. Zamieszczam tutaj informacje o biznesie i finansach, mam nadzieję, że moje artykuły przypadną Ci do gustu i będziesz stałym bywalcem na moim blogu.
You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.