CIEMNOŚĆ I ŚWIATŁOŚĆ

 „Ale bywa i tak  pisze o średniowiecznym labiryncie — że w środku labiryntu znajdowało się lustro, w którym człowiek, przewędrowawszy krety szlak, oglądał własną twarz. Trudno o wymowniejszy przykład psychologicznej funkcji labiryntu, tej najogólniejszej inicjacji sca- łającej osobowość, angażującej uczucia, myśl i ciało, i u końca mandahcznej drogi ukazującej siebie” (s. 252). w gromadzie wybranych; marzenia romantyków krążyły wo­kół tak tajemniczych postaci i związków, jak np. Percewal, bractwo budowniczych katedr gotyckich, Zakon Templariuszy. I „ciemność”, i „światłość” występowały tu jako wartości naj­wyższe — każda wyposażona w odrębne jakości. Stąd „kult nocy” i „kult słońca”. Stąd „noc w podziemiach” jako ulubio­na symbolika inicjacyjnego dojrzewania, moment przed wscho­dem słońca — jako wyroczna chwila oczekiwanej transmuta- cji, wreszcie kult słońca jako źródła życia i prawdy o nim, równej nocnej prawdzie o bycie. Niejednokrotnie zwracano uwagę na wielostronnie pojętą operowość romantyzmu — jeśli idzie o mit inicjacyjny, to na początku i na końcu romantyzmu znajdujemy dosłownie właśnie operowy inicjał i operową kodę finałową: wolnomularską operę inicjacyjną Mozarta-Schika- nedera oraz średniowieczny cykl operowy Wagnera — Tann- hćiuser, Lohengrin, Parsijal.

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Witam! Jestem Księgowym z wieloletnim doświadczeniem, pisanie tego bloga to moja odskocznia od pracy. Zamieszczam tutaj informacje o biznesie i finansach, mam nadzieję, że moje artykuły przypadną Ci do gustu i będziesz stałym bywalcem na moim blogu.
You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.