BESTIALSKA CHUĆ

W istocie silna nostalgia za pierwotnością, wyrażająca się w marzeniu o powrocie do „gdzieś” daleko i „kiedyś” dawno (koniecznie — powrocie!), cechowała większość ro­mantyków. Nie znajdując samej takiej czystej tęsknoty u Vico, odszukiwali oni jednak u niego doznanie, które tę tęsknotę wywoływało i nasilało do niesłychanych rozmiarów. Chodzi o    vikiańskie rozumienie życia; najlepiej chyba u nas wypowiedział je Stanisław Brzozowski, używając fra­zeologii romantycznej dla celów interpretacji filozofii Nietz­schego. Jeden z uczestników dialogu o Nietzschem, Kazimierz, solidaryzuje się z Vico z takich powodów: „Genialny neapo- litańczyk, brat mleczny Balzaka, Giambattista Vico, bronił praw namiętności, potrzeb żywego człowieka, żywej ludzkości wbrew ujarzmiającemu, schematyzującemu racjonalizmowi.” W rytmie wręcz romantyzmu irracjonalna konkretność życia została przeciwstawiona racjonalistycznej ogólno­ści — w tym też duchu Kazimierz pojął nowatorstwo vikiańskiej idei Opatrzności: „Bo w myśli żyje tylko myśl ludzka już gotowa, rozwinięta; ale życie ludzkie poza myślą, poza rozumem, nieogarnięte, nieprzewidziane, irracjonalne, pokłę- bione i drgające namiętnością, ścieraniem się żądz, potrzeb — to jest właściwa sfera żywej Opatrzności, nie objętej przez myśl ludzką dlatego właśnie, że jest od niej głębszą. Praw czło­wieka bronił Vico pod pseudonimem, że tak powiem, niezgłę­bionej Opatrzności.”

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Witam! Jestem Księgowym z wieloletnim doświadczeniem, pisanie tego bloga to moja odskocznia od pracy. Zamieszczam tutaj informacje o biznesie i finansach, mam nadzieję, że moje artykuły przypadną Ci do gustu i będziesz stałym bywalcem na moim blogu.
You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.