ADRESACI POEZJI ROMANTYCZNEJ

Jeszcze kilkakrotnie w tekście Mickiewicza pojawiają się i druidowie, i bardowie — pełnoprawni obywatele rzeczypospolitej poetyckiej; klasycy mieli wzbraniać im wstępu. Mickiewicz szczególnie był przywiązany do myśli o adresa­tach poezji średniowieczno-romantycznej. Jej twórcy przema­wiali „do wojowników i do gminu” (V, 196). Zapewne poeta sądził, że podobna średniowieczna wspólnota odbiorców mogła­by się odrodzić w czasach mu współczesnych. Potrzebny był do tego lud taki, jak w Anglii: „Lud mający udział już w życiu politycznym, już w wyprawach wojennych, niemal ciągłych, lubił pienia rycerskie, ożywiane uczuciem narodowym i do miejscowych okoliczności stosowane” (V, 197). Wojny napoleoń­skie, o których potem będzie tak wiele i w Panu Tadeuszu, i w prelekcjach paryskich, stwarzały właśnie lud podobny. Już w najwcześniejszym romantyzmie Mickiewicza widoczne były zarysy dwóch idei: średniowiecznej i napoleoń­skiej, które potem, w okresie mesjanistycznym zwłaszcza, nabiorą nowych znaczeń i wejdą w nieprzewidywane związki i pokrewieństwa.

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Witam! Jestem Księgowym z wieloletnim doświadczeniem, pisanie tego bloga to moja odskocznia od pracy. Zamieszczam tutaj informacje o biznesie i finansach, mam nadzieję, że moje artykuły przypadną Ci do gustu i będziesz stałym bywalcem na moim blogu.
You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.